Wydarzenia

Kongres Służby Liturgicznej

Jak podpowiada nam List Okólny o przygotowaniu i obchodzeniu
Świąt Paschalnych
wydany przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny
Sakramentów, Triduum Paschalne jest to „jednolity, zwarty czas”, będący w
całości świątecznym i najuroczystszym w ciągu roku obchodem tajemnicy naszego
odkupienia. Najważniejszy i najbardziej uroczysty czas, więc nie sposób, by tę
tematykę pominąć podczas kolejnego, dwunastego już Kongresu Służby
Liturgicznej. Tym bardziej, że 1050 rocznica Chrztu Polski i Jubileusz
Miłosierdzia odwojują się do tego wielkiego misterium nie tylko w treści, ale i
znakach.

Wydarzenie miało miejsce w Domu Głównym w Poznaniu, w dniach
od 22 do 28 sierpnia. Już po raz drugi nawiązaliśmy współpracę z Duszpasterstwem
Służby Liturgicznej Archidiecezji Poznańskiej, którego przedstawicielem był i
warsztaty dla ceremoniarzy II (Triduum Paschalne) poprowadził ks. Karol
Maciejak.

Dwudziestu kilku uczestników przyjechało głównie z parafii
prowadzonych przez chrystusowców. Wśród nich byli ministranci i lektorzy ze
Stargardu (Chrystusa Króla Wszechświata, św. Józefa), św. Katarzyny w
Goleniowie, św. Ottona w Pyrzycach, św. Ducha Świętego w Szczecinie-Zdrojach,
Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie, Polskiej Misji Katolickiej w
Saint-Denis we Francji i parafii Chrystusa Króla w Bielsku-Białej.

W tematykę spotkania wprowadził ks. Marcin Stefanik,
obalając mity dotyczące triduum, jak też przedstawił fakty, jak ono powinno
wyglądać (podkreślony został mistatogiczny charakter), a przede wszystkim, jak
powinno być przeżywane przez członków służby liturgicznej. Pierwszy dzień
przeznaczono na integrację, po czym rozpoczęły się warsztaty w kilku grupach:
ministranckiej, lektorów, ceremoniarzy (I i II). Większość zajęć praktycznych
została poprzedzona wykładami z fonetyki (ks. Łukasz Klimek), liturgiki (ks.
Jarosław Koch), formacji biblijnej (s. Anna Błaszak MChR), zadań i cech
animatora (kl. Wojciech Nowak), formacji wewnętrznej (ks. Karol Maciejak),
żydowskiej tradycji paschy (ks. Adam Prozorowski), precyzji stworzonego świata
(dr hab. inż. Mirosław Rucki), symboli triduum (dk. Grzegorz Warszawski), ABC
ministranta (kl. Krzysztof Zubek). Weryfikacją zdobytej wiedzy i umiejętności
był przeprowadzony w sobotę egzamin, który zdali wszyscy uczestnicy.

A ponieważ nie samą nauką żyje człowiek, praktycznie każdego
dnia był czas na rekreację. Już we wtorek nawiedziliśmy wspólnotę nowicjatu,
gdzie młodsi członkowie kongresu, jak już zaprawieni, wystawili drużyny, by
zmierzyć się w sportowych rozgrywkach piłki nożnej. W kolejnych dniach
przygotowana była wyprawa do ZOO oraz zmierzenie się ze swoimi możliwościami
siłowymi w parku linowym.

Uczestnicy doskonale wiedzieli, że szczytem każdego dnia
jest Eucharystia. W imieniu zarządu zgromadzenia jednej z nich przewodniczył
Wikariusz Generalny ks. Bogusław Burgat. Natomiast w Uroczystość Matki Bożej
Częstochowskiej o „przekazywaniu skarbu wiary, która ma stawać się świadectwem”
i rozpoznawaniu swojego powołania mówił w czasie homilii biskup pomocniczy
Grzegorz Balcerek.

Nie mogło w tym czasie zabraknąć celebracji z obrzędem
odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. W czwartek rozpoczęliśmy swoiste triduum,
bowiem uczestnicy mogli czuwać w nocy przy Najświętszym Sakramencie; piątek –
to dzień szczególnego zwrócenia uwagi na Mękę Pańską – a zatem rozważaliśmy
stacje drogi krzyżowej; niedzielna Msza św., jako świętowanie Zmartwychwstanie
Pana była zakończeniem całego przedsięwzięcia.

Szczególne podziękowania za patronat i wsparcie pomocami
dydaktycznymi i upominkami chcemy złożyć Dyrektorowi Wydawnictwa „Hlondianum” -
ks. dr. Janowi Hadalskiemu oraz Dyrektorowi Wydawnictwa „Agape”- ks. dr.
Mieczysławowi Piotrowskiemu.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia »

« wróć do listy wszystkich wydarzeń

Panie, proszę Cię gorąco: wlej Twoje światło w moją duszę, a rozpoznam jasno drogę, którą chcesz mnie prowadzić, abym Ci służył tak, jak Ty tego pragniesz. Prowadź mnie drogą, którą mi wyznaczyłeś. Okaż mi Twoją wolę i daj mi siłę i moc, bym mógł wytrwale pójść za Tobą. Jeśli taka Twoja wola, bym jako kapłan lub brat zakonny służył Polakom na emigracji – poślij mnie! Amen.